haloja,
weer een extremis verder: de meest zuidelijke stad ter wereld (al is er nog eentje zuidelijker in Chili, onder de naam puerto williams, maar dat zeggen ze er niet bij natuurlijk) met stempel en al in het paspoort. Ushuaia, al bij al een stad gelijk een ander, terend op toerisme. Al dan niet met de babes, maar dan hebben ze toch meer kleren aan dan in de reclamekes.
Ik ga meer op de bus gezeten hebben om er te geraken dan ik er effectief ben geweest, ware horror voor ann, maar content dat ik het uiteindelijk toch gedaan heb. De natuur is hier totaal anders dan ik me voorgesteld had, met het einde van de Andes in de achtertuin van mijn overdreven sympathiek hostal (nog ene 'que tal chica' en ik kom zot). Het weer verandert hier ook elke 5 minuten, van sneeuw naar zon naar regen naar veel wind... Kleed je daar maar eens deftig op... In elk geval een schone trip gedaan in het nationaal park van Tierra del Fuego, waar ik toch eens van het water heb moeten proeven vooraleer ik effectief geloofde dat het zeewater was en geen zoetwatermeer, zo helder dat het is. Ook Woody Woodpecker life aan het werk gezien. En al ben ik geen vogelliefhebber, deze is vanaf nu toch mijne favoriet, na het kieken.
Straks, om 5u in de morgen, de bus op richting Rio Gallegos en El Calafate (klinkt bekend ann?), weer tweemaal de grens chili-argentinië over met bijhorende stempels, om dan hopelijk overmorgen in El Chalten te geraken.
¡Buenas noches!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten