Chopchop,
Onder het motto dat het niet altijd zo lang moet duren, een vluggertje tussendoor.
Na een intensief weekendje Buenos Aires zit ik intussen ettelijke kilometers zuidelijker, te Trelew, nabij Puerto Madryn. Morgen gaan we voor de voluit: een 28-uren trip naar het eind van de wereld, Tierra del Fuego en specifieker Ushuaia baby. Ik betwijfel ten zeerste Els, dat ik daar van die shampoo-babes ga aantreffen.
In Buenos Aires ben ik meegereisd in de schoolbus met Katrien haar volleyploeg voor een matchke in Zarate (of zoiets). Dat ze eervol verloren hebben en dat Katrien hier als Katchou wordt beschouwd. 's Avonds cultuur opgedaan en naar een concertje geweest. Engelse groep, Zero 7, kende het niet, ben dan ook een cultuurbarbaar in hart en nieren, maar het was ferm de moeite. Evenals de nachtelijke omzwervingen en lichte koppijn nadien.
Zondagavond dachten we een ontspannend filmke te gaan zien, Bastardos sin gloria, en na een check dat het niet gedubt was, wij de zaal in. Heb in 2 uur tijd even al mijn Frans, Engels, Spaans, Duits en Italiaans (op z'n Brad Pitts) geoefend. Maar het was al die concentratie zekers waard.
En dan Peninsula Valdez en Punta Tombo, speciaal om al die fanatieke biologen te verlekkeren: allemaal beestjes! En niet zomaar beestjes: walvissen (heeeel vlak naast mijn bootje, zwemmend, springend, duikend, waterspuitend), zeehonden, zeeleeuwen, zeeolifanten, pinguins (waggelend, roepend, zwemmend, broedend en schijtend), zorro's, guanaco's , etc. En natuurlijk: vogeltjes. Een beetje van dit alles al eerder vastgelegd door de rest van de familie en terug te vinden op Katrien haar fotosite. Mijn collectie foto's en filmpjes hou ik nog even voor mezelf.
Voor de rest, gezuster, is het sociolisen al uitgebreid met Rusland, Australie, Brazilie, Spanje en Portugal, en ben ik eindelijk een Belg tegengekomen, al is het dan een Waalse die in Italie woont :)
Hasta luego
Onder het motto dat het niet altijd zo lang moet duren, een vluggertje tussendoor.
Na een intensief weekendje Buenos Aires zit ik intussen ettelijke kilometers zuidelijker, te Trelew, nabij Puerto Madryn. Morgen gaan we voor de voluit: een 28-uren trip naar het eind van de wereld, Tierra del Fuego en specifieker Ushuaia baby. Ik betwijfel ten zeerste Els, dat ik daar van die shampoo-babes ga aantreffen.
In Buenos Aires ben ik meegereisd in de schoolbus met Katrien haar volleyploeg voor een matchke in Zarate (of zoiets). Dat ze eervol verloren hebben en dat Katrien hier als Katchou wordt beschouwd. 's Avonds cultuur opgedaan en naar een concertje geweest. Engelse groep, Zero 7, kende het niet, ben dan ook een cultuurbarbaar in hart en nieren, maar het was ferm de moeite. Evenals de nachtelijke omzwervingen en lichte koppijn nadien.
Zondagavond dachten we een ontspannend filmke te gaan zien, Bastardos sin gloria, en na een check dat het niet gedubt was, wij de zaal in. Heb in 2 uur tijd even al mijn Frans, Engels, Spaans, Duits en Italiaans (op z'n Brad Pitts) geoefend. Maar het was al die concentratie zekers waard.
En dan Peninsula Valdez en Punta Tombo, speciaal om al die fanatieke biologen te verlekkeren: allemaal beestjes! En niet zomaar beestjes: walvissen (heeeel vlak naast mijn bootje, zwemmend, springend, duikend, waterspuitend), zeehonden, zeeleeuwen, zeeolifanten, pinguins (waggelend, roepend, zwemmend, broedend en schijtend), zorro's, guanaco's , etc. En natuurlijk: vogeltjes. Een beetje van dit alles al eerder vastgelegd door de rest van de familie en terug te vinden op Katrien haar fotosite. Mijn collectie foto's en filmpjes hou ik nog even voor mezelf.
Voor de rest, gezuster, is het sociolisen al uitgebreid met Rusland, Australie, Brazilie, Spanje en Portugal, en ben ik eindelijk een Belg tegengekomen, al is het dan een Waalse die in Italie woont :)
Hasta luego
Geen opmerkingen:
Een reactie posten